Obsługiwane wersje · Ubuntu, Debian lub Fedora dla pakietu, a dla profili dowolna dystrybucja, na której działa WireGuard lub OpenVPN.
Zainstaluj i włącz
- 1Opłać karnet VPN w koszyku z salda.
- 2Z zakładki Pobierz aplikacje w Moich danych pobierz .deb (Ubuntu, Debian) lub .rpm (Fedora).
- 3Zainstaluj przez apt lub dnf z sudo.
- 4Uruchom polecenie logowania CoxVPN i użyj e-maila i hasła lub tokenu konta, którymi się rejestrowałeś.
- 5Wyświetl listę serwerów i zdecyduj się na kraj lub miasto.
- 6Uruchom tunel jednym poleceniem, a potem sprawdź poleceniem statusu, czy ruch wychodzi przez CoxVPN.
Narzędzie CLI czy plik profilu?
Osoby, które często zmieniają lokalizację, zwykle wolą narzędzie CLI: jedno polecenie przenosi cię do innego miasta, a --help po dowolnym poleceniu wyświetla jego flagi.
Profile nie wymagają niczego nowego w systemie. wg-quick czyta wersję WireGuard, a OpenVPN lub NetworkManager plik .ovpn. Profil jest przypisany do jednego punktu końcowego, więc inne miasto wymaga innego pliku.
Maszyny bez ekranu i działające cały czas
Domowy serwer lub każda maszyna bez nadzoru powinna działać z włączonym kill switchem. Jeśli tunel padnie w nocy, pakiety poczekają, zamiast wyjść przez twoje prawdziwe IP.
Używasz profilu? Zostaw w nim linię DNS. Wskazuje na nasz resolver, a jeśli ją usuniesz, dostawca znowu zacznie odpowiadać na zapytania, nawet przy działającym tunelu.
DNS się nie zmienia albo WireGuard nie startuje
W systemach z systemd-resolved zapytania mogą dalej iść do starego resolvera po połączeniu. Dodanie pakietu zgodności resolvconf lub import profilu przez NetworkManagera zwykle to rozwiązuje.
Gdy wg-quick zgłasza brak modułu, prawdopodobnym winowajcą jest przestarzałe jądro. Zaktualizuj wszystko, uruchom ponownie i sprawdź, czy wireguard-tools jest zainstalowany.